Na pewnym etapie rozwoju pojawia się pokusa, żeby zamienić firmę w wojskowy scyzoryk z nożykiem, korkociągiem, pilniczkiem i osiemnastoma innymi funkcjami. Robić wszystko dla wszystkich. W rzeczywistości to droga na skróty, a dzisiejszy rynek rzadko nagradza ogólnikowość i jeszcze rzadziej pozwala na niej dobrze zarobić.
Niektórzy lubią myśleć o przeprowadzonej sprzedaży, jak o wygranym pojedynku na argumenty. Tymczasem w rzeczywistości jest to przede wszystkim kwestia poprawnej diagnozy i uważności.
Kiedy na spotkaniu firmowym pada hasło „cel sprzedażowy”, niemal odruchowo uwaga całej sali wędruje w stronę ludzi z działu handlowego. Teoretycznie słusznie, ponieważ proces sprzedaży koncentruje się na trójkącie produkt-handlowiec-klient. W rzeczywistości jednak układ ten obrasta w dziesiątki niewidocznych zależności.
Firma decyduje się na identyfikację wizualną. Agencja prosi o brief. Brief jest albo pusty, albo – co wcale nie musi być lepsze – pełen osobistych preferencji szefa. Żonie prezesa podoba się niebieski, bo taki ma w sypialni. Prezes ma łeb dzika nad łóżkiem, więc dzik ma trafić do logo. Normalny wtorek w branży brandingowej.
Podczas operacji chirurgicznych pacjenci czasem się budzą. Co ciekawe, problem ten nieco częściej dotyka kobiet niż mężczyzn. Wynika to z tego, że panie statystycznie mają większą skłonność do zaniżania swojej wagi, podczas gdy dawka środka usypiającego musi być ściśle dostosowana do masy ciała.
